Χανιά

Χανιά

Πρόκειται για την πιο όμορφη πόλη της Ελλάδας, υποστηρίζει η πλειονότητα. Παρότι ο ισχυρισμός δεν επιδέχεται τεκμηριωμένης αντίρρησης, το προφανές απόλυτο ορίζει τα Χανιά ως μία υποβλητική και επιβλητική πόλη, συνάμα, με άρωμα λεβεντογέννας Κρήτης.

Με ισχυρές δόσεις ιταλικής φινέτσας να κυριαρχούν -η Παλιά Πόλη και το Ενετικό λιμάνι σε συνδυασμό με την κρητική απτή παράδοση και τον περήφανο πολιτισμό- τα πράγματα δύσκολα θα ήταν διαφορετικά. Πολυδιάστατος ο χαρακτήρας της δεύτερης, μετά το Ηράκλειο, μεγαλύτερης πόλης της Κρήτης, ήταν μονόδρομος στη λεωφόρο της ιστορίας της, χωνευτήρι διαφορετικών πολιτισμών, που σαν ικανοί αλχημιστές έδωσαν ένα χαρμάνι με ψυχή στο πιο γραφικό λιμάνι της Μεγαλονήσου.

Ναι, αυτός ο τόπος έχει αληθινή ψυχή. Το αντιλαμβάνεσαι αυθωρεί και παραχρήμα. Ζωντανός οργανισµός με ανδρεία, γενναιοδωρία, διάθεση, και καρπούς, τόσους όσους υπαγορεύει η φύση γύρω της, η μακρόσυρτη ταραχώδης ιστορία της και η ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων της. Δαιδαλώδη σοκάκια, όμορφες επαύλεις, κρήνες και περίτεχνες εκκλησίες, μικροί εμπορικοί δρόμοι, παλιά αρχοντικά που έχουν γίνει όμορφα εστιατόρια πάνω στη θάλασσα και boutique hotels σκηνοθετούν ένα ιδανικό σκηνικό διακοπών, εμπλουτισμένο με το σενάριο της Ιστορίας.

Οι ιστορικοί ισχυρίζονται πως τα Χανιά είναι χτισμένα στα χαλάσματα της αρχαίας Κυδωνίας, όπου μετά τον αφανισμό του Μινωικού πολιτισμού, μετά τους Άραβες και τους Βυζαντινούς, η περιοχή κατακτήθηκε το 1252 από τους Ενετούς. Ώθηση και ακμή του εμπορίου και της τέχνης ήταν το αποτέλεσμα, με έργα μέσα από τη δική τους εκφραστική ματιά, ορατά και σήμερα, όπως ο Φάρος, το trademark της πόλης, σχέδιο και έργο αρχικά, το 1570, του έξοχου εκπροσώπου του Μανιερισμού, Μικέλε Σαμικέλε, το οποίο ανακατασκευάστηκε το 1830 από τους Αιγύπτιους. Και η περίοδος της ακμής πέφτει σε χειμερία νάρκη όταν η πόλη υποκύπτει το 1645 στους Οθωμανούς, αφήνοντας εμφανή κληρονομιά μέχρι και σήμερα σε τοπόσημα όπως τα Λουτρά και τα Τζαμιά, με γνωστότερο αυτό του Κιουτσούκ Χασάν.

Το Δεκέμβριο του 1913 -υπό τη διοίκηση του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α'- ο νομός προσαρτήθηκε στο Ελληνικό Κράτος και το μέλλον επιφυλάσσει στα Χανιά όχι μόνο να είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της Μητροπολιτικής Ελλάδας αλλά και να κατέχουν και μία εξαιρετικά σημαντική, στην ιστορία της Κρήτης και όχι μόνο, τιμητική πρωτιά και μνήμες δόξας: ακριβώς εδώ υψώθηκε για πρώτη φορά η ελληνική σημαία το 1913, σηματοδοτώντας εντυπωσιακά και συγκινητικά την ενοποίησή της με την Ελλάδα.

Αλλά η Ιστορία δεν μπορεί και δεν είναι ο μόνος λόγος. Όταν το αεροπλάνο τροχοδρομεί στο διάδρομο προσγείωσης, τότε αρχίζει ο Πεντοζάλης. Πεντοζάλη γεύσης, εδώ ο γαστριμαργικός Παράδεισος, Πεντοζάλη οπτικής διέγερσης με την άγρια αγνότητα του φυσικού τοπίου.

Στο Νότο, τα Λευκά Όρη, άγρυπνοι βιγλάτορες στην πανοραμική τους δόξα, προσφέρουν στην πόλη τη φυσική τους προστασία σε εναγκαλισμούς με τα κρυμμένα από μάτι Θεού κι ανθρώπου τοπία με δεκάδες φαράγγια, όπως το πασίγνωστο κι άκρως θεαματικό Φαράγγι της Σαμαριάς, με την παρθένα φύση και τα σπανιότερα βοτάνια στην Ελλάδα, με τις απόκρημνες ατραπούς κατά μήκος της νότιας ακτής και τα παραθαλάσσια θέρετρα, όπως η Παλαιόχωρα, η Σούγια, τα Σφακιά και το Ελαφονήσι.

Στα βόρεια, τα ακρωτήρια, οι λεωφόροι ευκαλύπτων και τα περιπατητικά μονοπάτια μιας ανεξάντλητης βόλτας αναδεικνύουν καλειδοσκοπικά τον ατελείωτο ορίζοντα της κρητικής θάλασσας, ενώ οι τοπικές διαλέκτοι που αφηγούνται με υπερηφάνεια την πλούσια ιστορία του τόπου ανακηρύσσουν τα Χανιά πρωταγωνιστή σε ακόμα μία μάχη υπεροχής: εδώ το καλοκαίρι προσγειώνεται νωρίτερα από οποιοδήποτε άλλο μέρος της Μεσογείου.

Καταφανώς και όμορφα λαξεμένα τα Χανιά από τη σμίλη της δικής τους ιστορίας, υπερασπίζονται με πείσμα το κάλλος και τη δυνατή, περήφανη προσωπικότητά τους. Επικίνδυνα γοητευτικά, σαν έτοιμη νάρκη ομορφιάς να εκραγεί, χωρίς χρονοκαθυστέρηση διαχέουν το άρωμά τους. Αυτό που υποβάλλει.